فَإِنْ خِفْتُمْ پس اگر بترسيد از دشمن مجاهر يا از سبع ضارى يا حشرات موذيه فَرِجالًا پس پياده نماز كنيد در حال رفتن اگر وقوف ممكن نباشد بقول امام اعظم رح و نزد امام شافعى رح در وقت مشى با وجود خوف نماز توان گذارد خواه امكان وقوف باشد و خواه نباشد أَوْ رُكْباناً يا سواره نماز گزاريد در جنگ بهر نوع كه ميسّر شود روى به قبله يا پشت بدان فَإِذا أَمِنْتُمْ پس چون ايمن شويد فَاذْكُرُوا اللَّهَ نماز گذاريد باتفاق اكثر علما اينجا مراد از ذكر نماز است و گويند شكر است يعنى چون ايمن شويد شكر گوئيد خداى را كَما عَلَّمَكُمْ همچنان‌كه درآموزانيد شما را از آداب نماز يا شرائط شكر ما لَمْ تَكُونُوا تَعْلَمُونَ آنچه نبوديد شما كه آن را دانيد وَ الَّذِينَ يُتَوَفَّوْنَ مِنْكُمْ و آنان كه وفات كنند از شما وَ يَذَرُونَ أَزْواجاً و بگذارند زنان را رسم عرب چنان بود كه زنان شوهر مرده يك سال عدّت مىداشتند و جامهاى كهنه پوشيده قاعده تزئين و تجمل فرومىگذاشتند اگر از اهل مدد بودندى در همان خانه با اولياى شوهر بسر بردندى يا اولياى زن در همان منزل جهت او خانه بنا كردندى و اگر از اهل و بر بودندى از پلاس خانه جداگانه براى ايشان مرتب ساختندى و يك سال از خانه بيرون نيامدندى و نفقه از اولياى شوهر گرفتندى و وقتى كه از خانه مقرر بدر آمدندى نفقه ساقط شدى چون حضرت رسالت‌پناه به مدينه آمد مردى طائفى درگذشت و ازو زنى و پسرى و مادرى و پدرى بماند آن حضرت عليه السلام تركه او را بولد و والدين قسمت كرد و زن را نصيبى تعيين نه فرمود اما حكم كرد كه يك سال از تركه شوهر نفقه به دو رسانند در آن محل اين آيت نازل شده حكم فرود آمد كه چون جمعى از شما بميرند و زنان از ايشان باز مانند وَصِيَّةً فرض كرده شد وصيتى و حفص بنصب خواند معنى آنست كه وصيت كرد خداى وصيت‌كردنى لِأَزْواجِهِمْ براى زنان ايشان مَتاعاً متعه دادن به نفقه و كسوت و مسكن از تركه شوهر إِلَى الْحَوْلِ تا به يك سال غَيْرَ إِخْراجٍ نى بيرون كردن وى از مسكن مقرر اما اگر خود بيرون روند قبل از انقضاى سال ايشان را نفقه نباشد فَإِنْ خَرَجْنَ پس اگر بيرون آيند بعد از گذشتن سال فَلا جُناحَ عَلَيْكُمْ پس هيچ گناهى نيست بر شما اى اولياى شوهر فِي ما فَعَلْنَ در آنچه ايشان كنند فِي أَنْفُسِهِنَّ در نفسهاى خود از زينت و طلب شوهر مِنْ مَعْرُوفٍ از ان چيزى كه بر وفق شرع باشد وَ اللَّهُ عَزِيزٌ و خداى غالب است انتقام كشد از هر كه مخالفت امر وى كند حَكِيمٌ صواب كار است در آنچه حكم فرمايد و اين حكم بميراث زن كه ربعى يا ثمنى باشد از تركه منسوخست و عدت يك سال با چهار ماه و ده روز آمد چنان كه گذشت وَ لِلْمُطَلَّقاتِ و مر زنان طلاق داده شده را كه مس كرده باشند مَتاعٌ متعه است كه بدان برخوردار شوند بِالْمَعْرُوفِ بطريق نيكو و توسط نه غلو و تقصير حَقًّا سزاوار گردانيده است خداى اين را سزاوار گردانيده است عَلَى الْمُتَّقِينَ به پرهيزگاران مراد متقيانند از شرك يعنى همه مسلمانان كَذلِكَ همچنان‌كه اين احكام بيان كرد يُبَيِّنُ اللَّهُ روشن مىگرداند خداى لَكُمْ آياتِهِ براى شما احكام خود را در آنچه بدان محتاجيد لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ شايد كه شما عقول خود را در قبول آن و تفكّر در آن كار فرمائيد -